"En, heb jij hét boek al gelezen?"
Een paar maanden geleden wist iedereen onmiddellijk dat het ging over hét boek 'Vijftig tinten grijs'. Aangezien ik rond die periode het plezier van het lezen terug ontdekt heb en iedereen zo te spreken was over de boeken van E. L. James, besloot ik het eerste deel in de bibliotheek te gaan halen. Dat was toch het plan. Er waren drie exemplaren, telkens met 5 à 6 reservaties. Wauw, zou het dan echt zo goed zijn? Toen er een beetje later een actie liep rond deze boeken in de plaatselijke supermarkt, besloot ik ervoor te gaan. Ik schafte de eerste vijftig tinten aan, nestelde me in de zetel en begon met hoge verwachtingen te lezen.
Als ik nu de vraag krijg: "En, heb jij hét boek al gelezen?" is mijn antwoord steevast: "Ik heb vijfentwintig tinten gelezen en heb het puur uit miserie aan de kant gelegd." Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen erotiek (hoewel ik een voorkeur heb voor 'romantiek'), maar waar ik me mateloos aan ergerde was de schrijfstijl. Die kon me op geen enkel moment bekoren, boeien of meeslepen. Ik werd warm noch koud van het verhaal of de personages. Hiermee wil ik geen oordeel vellen over de lezers die het wel goed vonden, het is gewoon not my cup of tea.
Ik vond mijn gading wél bij 'Een touw met duizend knopen' van Diane De Bruyn. In haar boek word je op sleeptouw genomen door Tatí, een vrouw die, letterlijk en figuurlijk, heen en weer geschipperd wordt tussen haar leven in Brazilië en België. Het is de zoektocht naar een eigen identiteit, verbondenheid voelen met families en culturen, het ervaren van gemis en uitkijken naar. De manier waarop Diane gevoelens en situaties omschrijft, hebben vaak iets weg van poëzie. Ze zet je aan het denken over onze taal, onze woorden, hun betekenis, zonder dat het zwaarwichtig wordt. Ook al staat de wereld van het leven op een schip behoorlijk ver van mijn bed, er zijn veel herkenbare elementen die me terugnemen naar mijn kindertijd, mijn verblijf in Portugal of de fijne contacten met mijn eigen grootvader.
Eind vorig jaar had ik de eer Diane De Bruyn live te horen voorlezen uit haar boek. Ze straalt rust, kalmte en sereniteit uit. Diepgang ook, ze is een vrouw met boeiende levenservaringen.
Mag ik je mijn (ongevraagd) advies geven? Haal het boek 'Een touw met duizend knopen' in huis, nestel je in een hangmat, zet wat Braziliaanse muziek op en verwen jezelf met een glas caipirinha. Je waant je voor je het goed en wel beseft op een schip ergens op zee, mijmerend over een leven onder de Braziliaanse zon of in een frisse Vlaamse regenbui. Veel leesplezier!
----------------------------------
Is je boek uit en krijg je niet genoeg van haar schrijfsels? Je kan haar ook volgen op haar blog 'Buiten de lijnen'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten